close
متخصص ارتودنسی
خروش خاموش سیروان»اشک یلدا
اشک یلدا::ashkeyalda.ir

اشک یلدا::ashkeyalda.ir

  روزگاری نه چندان دور رودخانه سیروان در کردستان نه تنها یک جاذبه گردشگری بود بلکه بخشی از هویت و زندگی مردم را نیز شامل می شد ولی این روزها…

نیازمند همکارجهت مدیریت اشک یلدا/درصورت تمایل بر روی تصویر کلیک کنید

خروش خاموش سیروان

خروش خاموش سیروان

 

روزگاری نه چندان دور رودخانه سیروان در کردستان نه تنها یک جاذبه گردشگری بود بلکه بخشی از هویت و زندگی مردم را نیز شامل می شد ولی این روزها تنها نامی از این رودخانه باقی مانده است و بس

رمان نصراللهی: همین یک سال قبل اگر گذرت به مسیر اورامانات در استان کردستان می افتاد حتما از فرسنگ ها دور، خروش سیروان را حتی در دل روزهای گرم تابستان می توانستی بدون چشم مسلح هم به نظاره بنشینی ولی این روزها سیروان پرآب است، ولی دیگر خروشی ندارد.

سیروان جدای از اینکه یکی از رودخانه های مهم و حیاتی در غرب ایران به شمار می رود، حتی نام این رودخانه نیز با فرهنگ، آئین و حتی گذشته مردم ساکن در این منطقه گره خورده است. شهره آن مرزهای کشور را در نوردیده و مردم دیگر بلاد هم بعضی وقت ها کردستان را با نام سیروان به یاد می آورند.

سیروان یکی از طولانی ترین و البته پرآب ترین رودخانه های غرب کشور است، این رودخانه مسیر پر پیچ و خمی را در دو استان کردستان و کرمانشاه طی کرده و در نهایت وارد خاک کشور عراق می شود.

در فرهنگ عامه مردم کردستان هر گاه قرار بود از جوش و خروش حرف به میان آید معمولا سیروان محل مثال قرار می گرفت ولی این روزها دیگر سیروان خروشی ندارد، چرا که آبگیری سد داریان باعث شده است تا حداقل ۲۵ کیلومتر از طول این رودخانه منحصر به فرد تبدیل به دریاچه شده و خروش آن خاموش شود.

سد داریان در مرز استانهای کردستان و کرمانشاه احداث شد و علیرغم اعتراضات مردمی و نهادهای زیست محیطی، این سد در اواسط سال ۹۴ آبگیری شده و به دلیل ورودی بالای آب روخانه سیروان در مدت زمانی کمتر از یک سال این سد سرریز کرد و این روزها سیروان زیر میلیون ها متر مکعب آب دفن شده است.

آبگیری سد داریان و ایجاد رودخانه ۲۵ کیلومتری بر روی سیروان نه تنها یکی از روخانه های منحصر به فرد در کشور را برای همیشه از بین برد که کانی بل یکی از چشمه های آب در کشور را هم دفن کرد و این روزها کانی بل هم دیگر صلابت گذشته را ندارد.

کانی بل که چشمه آب معدنی در مرز استانهای کردستان و کرمانشاه بود نیز با آبگیری سد داریان از بین رفت و هر چند پیمانکار پروژه با مسدود کردن دهانه سابق این چشمه، مسیر آن را تغییر داده و در جای دیگر آب به بیرون می آید، ولی دیگر هویت و تاریخ و سابقه کانی بل هم زیرآب دفن شده است و نشان جعلی آن هم دیگر چشمی را به سوی نمی کشاند.

مسیر دریاچه سد جدید داریان نیز در منطقه حفاظت شده کوسالان واقع شده است، جایی که به دلیل وجود کوه های سر به فلک کشیده و مراتع خاص زیست گاه انواع جانوران است و البته امروز با لبریز شدن این سد و ایجاد دریاچه ای طولانی ارتباط این جانوران هم قطع شده و خسرانی دیگر برای محیط زیست کردستان ایجاد شده است.

بدون شک احداث سد و جلوگیری از هدررفت آب در روزهایی که این محصول ارزشمند هم در کشور رو به کاهش گذاشته است، یک نیاز لازم و ضروری است ولی شاید متولیان امر بهتر بود که برنامه و فکری دیگر را برای رفع این مشکل ارائه می کردند نه اینکه برای درمان یک درد، چندین درد دیگر را پدید بیاورند.

کلمات کلیدی رودخانه ی سیروان ، سد سازی ، سد داریان ، چشمهدی آب معدنی بل ، تخریب محیط زیست ،
مطلب در موضوعات محیط زیست ،

خبرنامه

برای دریافت خبر مطالب اینچنینی ، با استفاده از فرم زیر ، در خبرنامه عضو شوید.


پشتیبانی آنلاین

ارسال دیدگاه

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی